کوک درامز و تیمپانی با تیونر آنلاین

کوک درامز در عمل: اسنیر، تام‌ها و کیک

پوست نو را درست وسط طبل بگذارید و همه پیچ‌ها را با انگشت ببندید تا به حلقه برسند: این همان کشش اولیه یکسان است. با آچار کوک، هر پیچ را به ترتیب ستاره‌ای (همیشه پیچ روبه‌روی قبلی) نیم دور بچرخانید تا چین‌ها از بین بروند و با کف دست وسط پوست را فشار دهید تا جا بیفتد؛ شنیدن صدای ترق در این لحظه عادی است. بعد، باز هم به ترتیب ستاره‌ای، ربع دور به ربع دور بالا بروید تا به صدای دلخواه نزدیک شوید و فقط آن موقع از ابزار برای یکدست کردن کمک بگیرید. اگر نقطه‌ای بالا رفت، رایج‌ترین راه این است که آن پیچ را کمی شل کنید و دوباره سفت کنید تا به صدای درست برسد.

روی اسنیر، هنگام اندازه‌گیری پیچ به پیچ سیم‌های اسنیر را آزاد کنید: صدای خش‌خش آن‌ها خواندن را به هم می‌زند. پوست زیرین اسنیر نازک است و معمولاً حسابی کشیده می‌شود، اما نه بیش از حد. روی تام‌ها و فلور تام‌ها، پوست زیرین (رزونانس) می‌تواند هم‌کوک پوست رویی باشد، کمی زیرتر (طنین بلندتر) یا کمی بم‌تر (صدای کوتاه‌تر که نتش بعد از ضربه پایین می‌افتد)؛ یکی از سازندگان پوست پیشنهاد می‌کند پوست زیرین حدود نیم پرده بالاتر باشد، اما انتخاب با شماست. روی کیک، بسیاری فقط کمی بالاتر از جایی که چین‌ها از بین می‌روند کوک می‌کنند و بیشتر دنبال ضربه هستند تا نت؛ پیش از گذاشتن بالش یا ضربه‌گیر اندازه بگیرید.

پاندیرو، تیمبال و تیمپانی

پاندیرو (دایره زنگی برزیلی) فقط یک پوست چرمی یا نایلونی دارد که با چند پیچ دور حلقه بسته شده است. روش همان است: ضربدری و هر بار کم سفت کنید و با نوک انگشت نزدیک لبه، جلوی هر پیچ، ضربه بزنید تا یکدست شود. پوست چرمی با رطوبت و دما تغییر می‌کند، همان‌طور که نوازندگان دف و تمبک خوب می‌دانند، پس پیش از نواختن دوباره چک کنید. تیمبال برزیلی هم یک پوست دارد و همین روند را دنبال می‌کند؛ هر دو معمولاً خیلی زیر کوک می‌شوند.

روی تیمپانی، یکسان کردن پیچ‌ها همان چیزی است که نوازندگان تیمپانی «تمیز کردن پوست» می‌نامند: ارتفاع صدای یکسان جلوی هر پیچ، وگرنه نت بلافاصله بعد از ضربه بالا یا پایین می‌رود. وقتی پوست تمیز شد، نت را پدال تعیین می‌کند. هر تیمپانی کمابیش یک فاصله پنجم را پوشش می‌دهد؛ کتاب‌های ارکستراسیون و سازهای کوبه‌ای برای تیمپانی 32 اینچ از D2 تا A2، برای 29 اینچ از F2 تا C3، برای 26 اینچ از B♭2‎ تا F3 و برای 23 اینچ از D3 تا A3 را ذکر می‌کنند، با یک نیم پرده اختلاف میان منابع.

تیونر چه چیزی را می‌سنجد و چه چیزی را نه

پوست مثل سیم نمی‌لرزد: چند حالت ارتعاش دارد که مضرب یکدیگر نیستند، و ضربه نزدیک لبه حالت‌های زیرتر را برجسته می‌کند. به همین دلیل فرکانسی که جلوی پیچ اندازه گرفته می‌شود بالاتر از نتی است که در مرکز می‌شنوید. ابزار ضربه را از جهش ناگهانی بلندی صدا تشخیص می‌دهد، صدای تق استیک را کنار می‌گذارد، صدا را از 40 تا 250 میلی‌ثانیه بعد از ضربه تحلیل می‌کند و قوی‌ترین قله را در محدوده آن طبل انتخاب می‌کند، با ترجیح همان قله‌ای که در پیچ‌های قبلی اندازه گرفته شده بود.

این ابزار تعادل هارمونیک‌ها، طول طنین، میزان خفگی صدا و صدای سیم‌های اسنیر را نمی‌سنجد و نمی‌گوید کدام کوک برای سبک شما درست است. اتاق پرسروصدا، طبل دیگری که همراه آن طنین می‌اندازد و میکروفون دور، کار را خراب می‌کنند؛ بعضی گوشی‌ها زیر حدود 50 Hz صدای کمی دریافت می‌کنند، که برای کیک بزرگ مهم است. اگر پیام «صدا نت مشخصی ندارد» ظاهر شد، کمی محکم‌تر دوباره ضربه بزنید یا دستگاه را نزدیک‌تر بیاورید.

نکته‌ها

• هر پیچ را پیش از دست زدن به آچار دو بار اندازه بگیرید. اگر دو عدد با هم فرق داشتند، جا یا قدرت ضربه عوض شده است: همیشه در فاصله یکسان از لبه بزنید.
• برای این‌که تام‌ها با هم یک مجموعه به گوش برسند، خیلی‌ها میانشان فاصله سوم یا چهارم می‌گذارند. در حالت نت طبل به مرکز هر کدام بزنید و فاصله‌ها را در فهرست ست ببینید.
• هنگام اندازه‌گیری، پوست دیگر و طبل‌های کناری را با دست خفه کنید: آن‌ها همراه طنین می‌اندازند و خواندن را منحرف می‌کنند.
• برای تمرین با درامز کوک‌شده از مترونوم استفاده کنید؛ برای دیدن طیف صدای پوست، آنالایزر طیف را باز کنید.