White noise, pink noise และ brown noise

White, pink, brown และ green noise ต่างกันอย่างไร

ทุกสีเป็นเสียงซ่าแบบสุ่ม สิ่งที่ต่างคือปริมาณเสียงทุ้มและเสียงแหลมของแต่ละสี White มีพลังงานเท่ากันทุกความถี่ และเพราะหูไวต่อเสียงแหลมมากกว่า จึงฟังเหมือนเสียงซ่าของทีวีไม่มีสัญญาณ Pink ลดลง 3 dB ต่ออ็อกเทฟ ฟังเหมือนฝนตกสม่ำเสมอ Brown ลดลง 6 dB ต่ออ็อกเทฟ ฟังเหมือนน้ำตกที่อยู่ไกล ๆ หรือเสียงในเครื่องบินขณะบิน Green ไม่มีนิยามทางเทคนิค ที่นี่คือ pink noise ที่เน้นช่วงราว 500 Hz ฟังเหมือนลมพัดในป่า

จะเลือกสีไหนขึ้นอยู่กับความชอบ คนที่รู้สึกว่า white noise แสบหูมักชอบpink noiseหรือbrown noise ถ้าจะกลบเสียงคนคุยหรือเสียงทีวีห้องข้าง ๆ white กับ pink ได้ผลดีกว่า เพราะมีพลังงานในช่วงความถี่ของเสียงพูดมากกว่า

เสียงกล่อมเด็ก: เสียงเบาและวางห่างจากเตียง

หลายครอบครัวใช้เสียงชู่วกล่อมลูก เพราะคล้ายเสียงที่ทารกได้ยินในท้องแม่ สิ่งที่ต้องระวังคือระดับเสียง งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร Pediatrics ปี 2014 วัดเครื่องเสียงกล่อมนอนสำหรับทารก และบางเครื่องดังเกิน 85 dB ที่ระยะ 30 ซม. จากเตียง ให้วางมือถือห่างประมาณ 2 เมตร ห้ามวางในเตียงเด็ก ใช้ระดับเสียงต่ำที่สุดที่ยังได้ผล และใช้ตัวตั้งเวลาแทนการเปิดทั้งคืน

วิธีเช็กง่าย ๆ: ถ้าต้องพูดเสียงดังขึ้นตอนอยู่ข้างเตียง แปลว่าดังเกินไป ถ้าอยากรู้ระดับเสียงคร่าว ๆ ให้วัดด้วยแอปวัดเดซิเบลตรงตำแหน่งที่ศีรษะของลูกจะอยู่

เคล็ดลับ

• ในลำโพงมือถือ brown noise แทบหายไป เพราะเล่นเสียงทุ้มไม่ได้ ถ้าใช้หูฟังหรือลำโพงจะได้ยินชัด
• ถ้าจะนอน ใช้ลำโพงมือถือหรือลำโพงเล็กที่เสียงเบา ใส่หูฟังทั้งคืนจะร้อนและเจ็บหู
• ในโรงแรมหรือบนรถทัวร์ white หรือ pink noise ช่วยกลบเสียงคุยที่ทางเดินและเสียงปิดประตูได้
• ถ้าเสียงหยุดเมื่อหน้าจอดับ ให้ใช้ จอดำ และเสียบชาร์จมือถือไว้
• ถ้าจะอ่านหนังสือ ให้ใช้ระดับเสียงที่ยังได้ยินเวลามีคนเรียก